Ciekawe miejsca w Gminie Piątek

 

 

 

mapa

 

Gmina Piątek nie jest bogata w zabytki liczące się w skali krajowej. Większość budowli to dawne pałace i dworki. Tylko niektóre z nich miały szczęście mieć dobrego gospodarza w okresie powojennym. Większość z nich w tym czasie uległa zniszczeniu. Do tych obiektów należy zaliczyć pałac w Łęce, Janowicach czy Łazinie.

Pałac w Łęce

Pałac w Łęce z otaczającym go parkiem powstał w drugiej połowie dziewiętnastego wieku. Właściciele zadbali, aby nie tyko pałac stanowił dzieło sztuki budowlanej, ale również o otaczający go park. Znalazła się w nim rzadka roślinność, drzewa, altanka, kort tenisowy. Po wojnie został doszczętnie zniszczony, ograbiony i spalony. Przerzedził się również park, część drzew obumarła, część została wycięta. Przez pięćdziesiąt lat park służył jako pastwisko dla bydła.Obecnie park jest w posiadaniu prywatnym, został ogrodzony nowym  płotem.   leka

———————————————————————————————————————————

Pałac w Janowicach

Pałac w Janowicach również nie miał szczęścia do gospodarza w okresie powojennym. Pochodzący z końca XVIII wieku pałac otoczony parkiem, stawami po wojnie służył  jako miejsce zamieszkania dla byłych pracowników gospodarstwa. Nie naprawiany i konserwowany uległ zniszczeniu. Z pięknego parku pozostało kilka drzew, stawy zarosły. Pałac znalazł nabywcę. janow

———————————————————————————————————————————–

Pałac w Łazinie

Podobny los spotkał oddalony od tras przelotowych pałac w Łazinie. Jeszcze kilkanaście lat temu pałac był zamieszkały. lazin

—————————————————————————————————————————————

Pałac w Goślubiu.

Ze wszystkich budowli najlepiej zachował się pałac w Goślubiu. Możemy podziwiać tutaj pałac i konie. Pałac ten wybudowano prawdopodobnie pod koniec XVIII wieku.Ówcześni właściciele mogli sobie pozwolić na budowę pięknej rezydencji w postaci klasycystycznego, obszernego pałacu ze wszystkimi szykanami właściwymi prądom tej epoki. Byli właścicielami 1721 mórg. Aktualny wygląd goślubskiego pałacu, mimo wielu zniszczeń, nie odbiega od dawnego. Pozostało sporo z dawnego wyposażenia.Po wojnie użytkownikiem pałacu została Państwowa Stadnina Koni.    goslub

——————————————————————————————————————————–

Dworek w Witowie

 Na terenie gminy znajduje się kilka dość dobrze zachowanych dworków. Jednym z piękniejszych znajduje się w Witowie. Położony jest w malowniczym terenie na skraju lasu witowskiego. Po wojnie znajdowała się w nim szkoła podstawowa. W latach osiemdziesiątych znalazł nabywcę, który zadbał o odrestaurowanie dworku i otaczającego go parku. witow

———————————————————————————————————————————

Silne błota

W odległości około 2 km na zachód, w głębi lasu znajduje się urocze miejsce zwane „Silnymi błotami” otoczone wydmami. Jest to torfowisko z zanikającym jeziorem.Prowadzone tu badania pozwoliły określić wiek wydm, odtworzyć historię klimatu i roślinności od chwili ustąpienia lodowca z tego terenu oraz czas pojawienia się na wydmie ludzi i ich kulturę, stąd Witów jest jednym z najważniejszych stanowisk archeologicznych Polski środkowej. Niedostępne torfowiska są siedliskiem rzadkiej roślinności i oazą dla ptactwa.  blota

——————————————————————————————————————————

Dworek w Orenicach

Podobny dworek jak w Witowie znajduje się na wschód od Piątku w Orenicach, Jest to dworek o konstrukcji drewnianej, bardzo dobrze utrzymany. Od lat jest własnością prywatną, chociaż do lat siedemdziesiątych mieściła się tam czteroklasowa szkoła podstawowa. orenice

 

 


Dworek w Piekarach

Udając się w kierunku północnym trasą na Kutno (2 km) po prawej stronie znajduje się dworek w Piekarach. Położony jest nad rzeką Moszczenica, otoczony stawami rybnymi. Przed II wojną światową był zamieszkały przez rodzinę właściciela Piekar. W latach pięćdziesiątych w zabudowaniach gospodarskich powstała przetwórnia owocowo-warzywna. Zakład dobrze prosperował przez trzydzieści lat, bazując na produktach wytworzonych przez okolicznych rolników. Na początku lat 90 został sprywatyzowany. Kolejni właściciele doprowadzili do całkowitej dewastacji przetwórni. piekary

——————————————————————————————————————————–

Kościółek w Ciechosławicach

Najdalej na północ ok. 7 km jadąc drogą na Kutno po prawej stronie znajduje się wieś Pęcławice. Kilkaset metrów od trasy w kępie kasztanowców znajduje się kościółek pod wezwaniem N. M. P. Łaskawej pochodzący z 1521 r. Kościółek powstał na prośby mieszkańców okolicznych wsi, ponieważ w czasie wylewów Bzury i jej dopływów nie mogli dostać się do kościoła parafialnego. Dawniej miejscowość położenia kościółka nazywała się Ciechosławice, więc często używana jest nazwa kościółka pod wezwaniem N. M. P. Ciechosławskiej. W trakcie dziejów kościołek uległ zniszczeniu. W roku 1851 dziedzic Pęcławic Łebkowski odnowił  go i w takim stanie zachował się do dnia dzisiejszego. W czasie drugiej wojny światowej kościółek stał na linii frontowej walk nad Bzurą. Na zewnętrznych ścianach znajdują się ślady po kulach z tego okresu. Po II wojnie został kilkakrotnie remontowany, między innymi wymieniono gontowe poszycie dachu. Znajdujący się obraz N. M. P. Łaskawej uznawany jest za cudowny. W czasie klęsk posuchy czy deszczów jest miejscem procesjalnych pielgrzymek z całej okolicy. Obecnie kościółek jest zadbany, w każdą niedziele odbywają się msze święte dla okolicznych mieszkańców. koś

————————————————————————————————————————————

Pęcławice

Od kościółka udając się na wschód trafimy do pałacu w Pęcławicach. Powojenni właściciele tego majątku spowodowali duże szkody. Uległ prawie całkowicie zniszczeniu piękny kilkunastohektarowy park. Rosnący od strony wschodniej, wielowiekowy dąb został wykarczowany. Stawy rybne nie konserwowane zarosły. Pałac został pozbawiony pięknych tarasów, a wewnątrz został przebudowany.  Za Pęcławicami w kierunku północnym ciągnie się pradolina Bzury. Silnie nawodnione, torfiaste dno pradoliny ma w tym miejscu 2 km szerokości. W przeszłości porastały je olesy — bagienne lasy olszowe, których martwe szczątki wytworzyły pokłady torfu. Lasy zostały prawie doszczętnie wycięte; ich miejsce zajęły wilgotne łąki porośnięte kępami „chrustu”- dzikiego krzewu. Torfowiska pradoliny dostarczają użytków zielonych, jednak na ogół niskiej wartości paszowej. Do lat siedemdziesiątych wydobywano tutaj torf używany do celów grzewczych. W połowie maja okoliczni rolnicy wyruszali na podmokłe łąki do wydobywania torfu. Wydobyty i przerobiony torf suszony był do końca sierpnia.  Podmokłe tereny są miejscem lęgowym dla ptactwa i ostoją dla dzikich zwierząt.  laki

———————————————————————————————————————————-

Łysa góra

Mamy również miejsca tajemnicze, do końca nie odkrywające swojego pochodzenia. Jest nim „Łysa góra” położona nad rzeką Maliną, między Oreniczkami a Rogaszynem. Wg Leszka Kajzera z Uniwersytetu Łódzkiego kopiec został wzniesiony w XIII-XIV wieku. Podobny kopiec znajdował się we wsi Konarzew. Ostatnio „łysa góra” jest dewastowana przez okolicznych mieszkańców. Od strony północnej widoczne są ślady pobierania ziemi z kopca.  gora

——————————————————————————————————————————–

 

Decydując się na zwiedzanie naszej okolicy, turyści znajdą tani nocleg i smaczne wyżywienie .  Gmina posiada dobrze utrzymaną sieć dróg asfaltowych, zapewniających szybki i wygodny dojazd do wymienionych wyżej obiektów. Gmina nasza nie posiada zabytków klasy zerowej, ma to też zalety, nie ma tłumów hałaśliwych turystów. Systematycznie rośnie ruch turystyczny na szlaku Łęczyca- Piątek – Łowicz - Walewice – Arkadia – Nieborów.

Bazę noclegową znajdą turyści w Gospodarstwie Agroturystycznym  Celestyna Kubus - Konarzew 64,

Tel. 24 722 19 24, mobile 662-534-598
mail: andrzej@celestynka.pl(link sends e-mail) lub celestynka@celestynka.pl